Na początku lat 90. potentat fotograficzny Kodak opracował technologię Cineon, umożliwiającą, w niespotykanym wówczas stopniu, cyfrowe skanowanie, obróbkę, przechowywanie i transmisję danych, pochodzących z celuloidowych taśm filmowych w najwyższych kinowych rozdzielczościach 2K i 4K. W tym celu Kodak otworzył dwa oddziały nowej firmy, nazwanej Cinesite, w 1991 roku w Hollywood i 1994 w Londynie. I choć Cineon zapewniał techniczny poziom powszechnej dziś technologii Digital Intermediate, pozwalającej na bezstratną i wydajną transmisję danych w obrębie celuloidu i cyfry, wówczas była to techniczna nowinka wyprzedzająca swój czas. Pomimo wyróżnień, przyznawanych przez techniczne gremia najważniejszych organizacji filmowych, w 1997 roku Kodak postanowił zakończyć wąską specjalizację Cinesite. Londyński oddział Cinesite przeprofilowano w studio efektów wizualnych i cyfrowej postprodukcji, przeznaczone dla projektów filmowych i telewizyjnych. Filia w Hollywood została w 2003 przekształcona w LaserPacific, firmę oferującą, poza Digital Intermediate, także efekty cyfrowe, postprodukcję i authoring DVD dla szeroko pojętych multimediów.

Z filmowego i efektowego punktu widzenia, Cinesite istnieje przede wszystkim jako oddział londyński Kodaka, choć oddział hollywoodzki także, acz nad wyraz sporadycznie, tworzy efekty wizualne do znanych filmów, skupiając się raczej na usługach typu Digital Intermediate. Jako placówka oferująca kompleksowe usługi, londyńskie Cinesite rozpoczynało działalność wspomagającymi pracami do filmów "12 małp" (1995) i "GoldenEye" (1995). Pierwsze poważne prace efektowe poczyniono m.in. przy "Mission: Impossible" (1996), "Ukrytym wymiarze" (1997), "Zagubionych w kosmosie" (1998) i kolejnych Bondach. Krótko mówiąc, Cinesite robiło efekty do każdej, wymagajacej złożonych efektów cyfrowych produkcji kręconej w Wielkiej Brytanii, obojętnie czy rodzimej, czy amerykańskiej. W 1999 roku Cinesite wchłonęło brytyjską firmę Effects Associates, specjalizującą się w fizycznych efektach specjalnych i miniaturach, co poszerzyło wachlarz usług do maksimum. W 2003 roku Cinesite oddało do dyspozycji swoje nowe pracownie, przeznaczone stricte do zdjęć na miniaturowych modelach na włościach Shepperton Studios.

Nie licząc mniej prestiżowych usług na polu cyfrowego przepisywania i przetwarzania danych na linii taśma - komputer, Cinesite wyrosło na czołowe europejskie studio efektów specjalnych i wizualnych. Najważniejszym czynnikiem wydaje się być lokalizacja studia, niemal sąsiadująca z produkcjami, realizowanymi w podlondyńskich halach zdjęciowych Pinewood, Shepperton czy Elstree, choć renoma Cinesite wykroczyła już poza produkcje kręcone w Zjednoczonym Królestwie. Wśród najważniejszych dokonań grafików, animatorów, pirotechników i modelarzy z Cinesite wymienić należy "Mission: Impossible II", serial "Kompania braci", "Ligę niezwykłych gentlemanów", "Troję", "W 80 dni dookoła świata", "Króla Artura", "Alien vs. Predator", "Autostopem przez galaktykę", "Charlie i fabrykę czekolady", "V jak Vendetta", "Kod da Vinci", "X-Men: ostatni bastion" i przede wszystkim efekty do kolejnych filmów o Bondzie, Larze Croft i Harrym Potterze. Jednakże dodać trzeba, iż specyfika współczesnej cyfrowej postprodukcji, połączona z wymogami filmowej ekonomii i marketingu, stawia nawet tak potężne firmy jak Cinesite w roli tylko częściowego dostarczyciela ekranowej magii. Najlepszym przykładem niech będzie seria o Harrym Potterze, której kolejne odsłony efektowo bazują jednocześnie nawet na kilkunastu firmach efektowych. Cinesite, obok Industrial Light & Magic najważniejsza, jest mimo wszystko tylko jedną z wielu.

Pełna efektowa filmografia obu oddziałów Cinesite