reżyseria - Kenny Hwang scenariusz - Jordan Itkowitz, David Weinstein muzyka - Dennis C. Brown, David Lowmiller montaż - Bob Bender obsada głosowa: Chiara Zanni Kirby Morrow James Woods Trevor Devall Kathleen Barr Tabitha St. Germain Gerard Plunkett Fiona Hogan Jason Simpson (Amarinth) (Rogan) (Jallak) (Baramanda) (Piriel) (Empress Cathebel) (Minister Eserbus) (dr Anders) (Higgins)

W baśniowym świecie Gai, istniejącym jako serial telewizyjny, żyją dwaj przyjaciele Zino i Boo. Pewnego dnia zły profesor N. Icely wykrada z Gai magiczny kamień Dalamit. Ratując kamień, Zino, Boo, niesforna Alanta i trzech Snurków spod ciemnej gwiazdy przenoszą się do olbrzymiego, jak dla nich, świata ludzi, wyskakując wprost z telewizyjnych ekranów. Za nimi rusza N. Icely, opętany myślą posiadania Dalamitu, jako środka do przenoszenia rzeczywistości telewizyjnej do świata realnego...

Dopiero po tym filmie Europa mogła z dumą powiedzieć, że wreszcie dogoniła poziom cyfrowych bajek z USA. Ta niemiecko-hiszpańsko-brytyjska koprodukcja (pierwszy niemiecki film CGI) przynosi potężną dawkę najbardziej zachwycających, niecodziennie długich jazd kamery wśród wyjątkowo bogatych i szczegółowo stworzonych plenerów i wnętrz. Momentami ta wypasiona widowiskowość "Magicznego kamienia" niczym nie ustępuje pełnym przepychu kadrom "Ekspresu polarnego". Tesktury, światło, animacja i mimika składają się na wyczyn techniczny na poziomie bajkowego fotorealizmu, w którym precyzyjnie odtworzona rzeczywistość musi być trochę odrealniona, by nie przysłonić wrażenia, że obcuje się z bajką. Bajką, w której wreszcie nie ma mówiących zwierząt, inwazji z kosmosu, czy niekończącego się korowodu parodii scen z kina aktorskiego. Zamiast tego mamy pomysł, niczym z "Purpurowej róży z Kairu", w którym ekranowe postaci dostają się do świata rzeczywistego i spotykają swego stwórcę. To z kolei odsyła do problemów iście matrixowskich - bohaterowie zastanawiają się, czy wolna wola, zyskana w świecie ludzi, nie zostanie im odebrana po powrocie do Gai. Niemieccy reżyserzy Lenard Fritz Krawinkel i Holger Tappe ubrali te dylematy w potoczystą opowieść przygodowo-komediową z barwnie scharakteryzowanymi postaciami. Zamiast parodii mamy tu cytaty z "Ben-Hura", "Mission: Impossible II" oraz "E.T.". Był to także ostatni film, do którego muzykę napisał Michael Kamen. Śmierć przerwała prace nad niemal ukończoną partyturą, dopisaną do końca przez jego asystentów. W polskiej wersji językowej bryluje Jarosław Boberek, użyczający głosu wyszczekanemu Galgerowi rasy Snurk. Punkt dla reżyser dubbingu Ilony Kuśmierskiej (kiedyś grała Jadźkę w trylogii o Kargulach i Pawlakach), która dobrała Boberka tak, że ten nawet swoją twarzą przypomina mówioną przez siebie postać.

Jednym zdaniem: europejska bajka na najwyższym poziomie.

reżyseria - Lenard Fritz Krawinkel, Holger Tappe scenariusz - Jan Berger, Don McEnery, Bob Shaw muzyka - Michael Kamen montaż - Alexander Soskin, Fabian Mueller wersja angielska Patrick Stewart Emily Watson Glenn Wrage Alan Mariot Stephan Lander John Guerrasio obsada głosowa Albert Drollinger Alanta Zino Boo prof. N. Icely Galger wersja polska Jacek Mikołajczak Katarzyna Tatarak Jacek Rozenek Jacek Wolszczak Wojciech Paszkowski Jarosław Boberek reżyseria wersji polskiej - Ilona Kuśmierska dialogi polskie - Joanna Kuryłko

Biedny robot Radek Dekiel nie chce podzielić losu swego ojca, pracującego jako zmywarka do naczyń w restauracji. Pewnego dnia wyrusza w daleki świat, by poznać swego idola, władcę świata robotów, pana Spawalskiego. Lecz droga do siedziby fabryki robotów w stolicy jest najeżona najróżniejszymi niebezpieczeństwami i rozczarowaniami...

Tym, co w tej bajce jest naprawdę imponujące, to skąpana w cudownie miękkim świetle scenografia. Gdyby zabrać się za ekranizacje lemowej "Cyberiady" i "Bajek robotów", świat filmu Wegde'a i Saldanhy byłby wymarzonym miejscem dla Trurla i Klapaucjusza. Pomarzyć zawsze wolno, a amerykańscy magicy z Blue Sky Studios, z lekkomyślnością godną lepszej sprawy, wstawili w świat robotów przewidywalną i prostą aż do bólu historykę z podkreślanym do zrzygania banałem moralnym o dążeniu do spełniania własnych marzeń. Graficznie "Roboty" bez dwóch zdań kasują "Epokę lodowcową", wczesniejszy film tych twórców, lecz wszystko inne spadło na łeb. Trochę szkoda, zważywszy na gwiazdorską obsadę z Ewanem McGregorem (jego jest wszędzie pełno, także w bajkach 3D), Halle Berry, Robinem Williamsem i samym Melem Brooksem na czele. Chyba, że przyjmiemy, że to film zdecydowanie dla najmłodszych widzów. I tylko dla nich.

Jednym zdaniem: gdyby tylko fabuła dorównała scenografii...

reżyseria - Chris Wedge, Carlos Saldanha scenariusz - Lowell Ganz, Babaloo Mandel, David Lindsay-Abaire muzyka - John Powell montaż - John Carnochan wersja oryginalna Ewan McGregor Greg Kinnear Jim Broadbent Halle Berry Robin Williams Mel Brooks obsada głosowa Radek Dekiel Gwoździu Madame Frezer Cynka Cynkopulos Brzeszczot Spawalski wersja polska Paweł Iwanicki Piotr Gąsowski Bohdan Łazuka Joanna Trzepiecińska Wojciech Paszkowski Paweł Sanakiewicz reżyseria wersji polskiej - Olga Sawicka dialogi polskie - Arkadiusz Borowik

Zebra Marty marzy o życiu na wolności. Lecz jego przyjaciele z nowojorskiego zoo nie podzielają jego ciągotek, wszak tu jest bezpiecznie i syto, o zachwycie dzieci nie wspominając. Lecz Marty ucieka, więc lew Alex, żyrafa Melman i hipopotamica Gloria wyruszają, by go uratować i sprowadzić z powrotem do zoo. Wskutek wielu zbiegów okoliczności zwierzaki zostają wsadzone na pokład statku, płynącego do Kenii. A sam statek zostaje porwany przez ekipę pingwinów...

DreamWorks przesadził. I to zdrowo. "Madagaskar" przypomina film "Goście goście 2", oczywiście nie pod względem fabuły, czy techniki, lecz jest równie męczący, co sequel z Reno i Clavierem. Za dużo tu werbalnego chaosu, za dużo slapstickowych gagów, goniących jeden drugi w niezdrowym tempie. Uciekające z nowojorskiego zoo zwierzaki sprawiają wrażenie permanentnie naspidowanych czymś naprawdę konkretnym. A imprezowa prawda mówi, że trzeźwy/czysty gość nie zagrzeje długo miejsca przy wypitym/ujaranym balangowiczu (niepotrzebne skreślić). "Madagaskar" nieznośnie męczy wzrok, słuch i umysł, a grubo ciosane projekty postaci sugerują tumiwisizm grafików. Oczywiście wiadomo, że była to ich świadoma decyzja, w końcu każda animka CGI powstaje kilka lat, kosztuje sporo i przez ten czas jest oczkiem w głowie wytwórni. Ale to, co niezawodnie działało w "Shreku" i "Rybkach z ferajny" (choć tu już było nieznacznie czuć zgubny pęd do przeładowywania scenariusza wszystkim, co mogło nawinąć się pod łapska scenarzystów), w przypadku "Madagaskaru" pożarło samo siebie. Niestrawny chaos nie tknął tylko dwóch elementów. Pierwszym były kapitalne pingwiny, które w pełni zabłysnęły w powiązanej z filmem arcyśmiesznej krótkometrażówce "Misja świąteczna". Drugi to równie zabawne aluzje i cytaty z m.in. "Planety małp", "Cast away" i przede wszystkim "American Beauty", gdzie spadające płatki róż w scenie snu zastąpiły apetyczne steki. Od czasu "Shreka" akurat to magikom z DreamWorks wychodzi najlepiej.

Jednym zdaniem: pingwiny, parodie filmowe i nic poza tym.

reżyseria - Eric Darnell, Tom McGrath scenariusz - Mark Burton, Billy Frolick, Eric Darnell, Tom McGrath muzyka - Hans Zimmer montaż - Clare De Chenu, Mark A. Hester, H. Lee Peterson wersja oryginalna Ben Stiller David Schwimmer Jada Pinkett Smith Chris Rock Conrad Vernon Andy Richter obsada głosowa lew Alex żyrafa Melman hipopotam Gloria zebra Marty Mason Mort wersja polska Artur Żmijewski Piotr Adamczyk Małgorzata Kożuchowska Klaudiusz Kaufmann Arkadiusz Jakubik Tomasz Bednarek reżyseria wersji polskiej - Joanna Wizmur dialogi polskie - Bartek Wierzbięta

Odkąd Kurczak Mały pomylił spadającego żołędzia z kawałkiem nieba, siejąc zgubną w skutki panikę w miasteczku, nikt nie traktuje go poważnie i nie wierzy jego kolejnym rewelacjom. A dzieje się sporo, gdyż tym razem prawdziwy kawałek nieba łąduje mu na głowie. Kurczak wraz ze swymi niewydarzonymi przyjaciółmi bada tajemnicę...

Historyjka ta była pierwotnie znana, jako kilkusetletnia baśń "The Sky is falling" nieznanego autora o króliku (później przerobiono go na kurczaka), który jest przekonany o tym, że niebo wali mu się na czerep. Studio Disneya po raz pierwszy przeniosło tę opowieść na ekran w 1943 roku. Druga wersja była już pełnometrażową bajką, 45. w historii studia, trzecią wykorzystującą CGI, pierwszą kinową w pełni CGI ("Dinozaur" był kombinowany z żywymi zdjęciami, a świąteczne kluchy z Myszką Miki przeznaczono na DVD i TV) i także pierwszą, zrealizowaną w technologii Disney Digital 3-D (dla jednoprojektorowych kin cyfrowych D-Cinema). "Kurczak mały" miał być kartą przetargową w ciężkich czasach dopełniania się kontraktu między Disneyem i Pixarem. W sumie wyszedł z tego remis, gdyż przychody nie osiągnęły pułapu bajek Pixara, lecz znacznie przegoniły inne rdzenne filmy Disneya (za wyjątkiem "Króla Lwa"). Czym więc ten film pozytywnie odróżnił się od innych produktów Disneya? Nie licząc rzadko spotykanej w twórczości wytwórni całej fury nawiązań i aluzji (m.in. do "Króla Lwa", "Znaków", "Poszkuiwaczy zaginionej arki", "Imperium kontratakuje", "Wojny światów", "E.T.", "Dnia Niepodległości", "Obcego", "Star Treka" a nawet "King Konga"), to głównym magnesem była technologia produkcji i prezentacji kinowej. Bajka 3D pokazywana w 3D - to musiało zrobić wrażenie. A cała reszta? Cóż, Disney po prostu wciąż potrafi sprawnie opowiadać bajki dla dzieci, zapewniając kilkadziesiąt minut świetnej zabawy. Scenariusz nie zaskakuje niczym nowym, ale wykonanie jest tak wdzięczne, że można ten brak oryginalności z powodzeniem wybaczyć. W polskiej wersji językowej zaskakuje Cezary Pazura, którego głosu z początku nie sposób rozpoznać.

Jednym zdaniem: świetna zabawa.

reżyseria - Mark Dindal scenariusz - Steve Bencich, Ron J. Friedman, Ron Anderson muzyka - John Debney montaż - Dan Molina wersja oryginalna Zach Braff Joan Cusack Garry Marshall Steve Zahn Amy Sedaris Patrick Stewart obsada głosowa Kurczak Mały Luśka Kuperczak Asior Gdaka Speck Zawiotki Zyta Kita prof. Owczykłak wersja polska Maciej Stuhr Hanna Śleszyńska Andrzej Grabowski Cezary Pazura Agata Kulesza Marcin Troński reżyseria wersji polskiej - Joanna Wizmur dialogi polskie - Bartek Wierzbięta

Tezeusz, książę Onirii nie może przestać finansowania najdziwaczniejszych projektów technicznych swego wynalazcy Lisandro. Jego córka Helena pragnie wybić ojcu szalone pomysły z głowy. Książę przestaje korzystac ze swej fantazji, popada w kłopoty finansowe i zdrowotne, powtarzając imię Titanii. Helena dowiaduje się, że to mieszkająca niedaleko Królowa Wróżek ze "Snu nocy letniej" Szekspira. W najdłuższy dzień lata, wraz z Lisandro i złym bankierem Demetriuszem, przekracza ukrytą za wodospadem granicę Świata Fantazji...

Bazując na postaciach i wątkach ze "Snu nocy letniej" Szekspira, twórcy z hiszpańskiego studia Dygra opowiedzieli bajkową historyjkę, wzorowaną na "Niekończącej się opowieści", czyli traktującą o ratowaniu świata fantazji z nieprzemijającym morałem, że trzeba pielęgnować w sobie marzenia, bla bla bla. Drugi hiszpański kinowy film CGI udał się połowicznie. Choć całość trwa tylko nieco ponad 80 minut, pierwsza połowa filmu ciągnie się niemożebnie. Dopiero Świat Fantazji budzi widza z letargu, choć jego kreacja nie udała się do końca. Teksturom brak wygładzenia, światło jest za ostre, a scenografia sprawia wrażenie, jakby sowicie wyposażeni w wyobraźnię twórcy nagle stwierdzili, że połowa obiektów jest poza ich technicznymi możliwościami i przetrzebili do szczętu każdy kadr. Projekty i animacja postaci ujdą w tłoku - ani to rewelacja a'la "Final Fantasy", ani żenada jak duński "Terkel". Momentami, kiedy bajkowe stwory mówią jeden przez drugiego, robi się werbalny bałagan, który nie wywołuje wesołości czy ciekawości, a jedynie znużenie.

Jednym zdaniem: ani ziębi, ani grzeje.

reżyseria - Angel de la Cruz, Manolo Gómez scenariusz - Angel de la Cruz, Beatriz Iso na motywach sztuki - Williama Szekspira muzyka - Arturo B. Kress obsada głosowa: Gabino Diego Yolanda Mateos Luis Bajo Billy Boyd Vicky Angulo Juan Perucho Gemma Cuervo Antonio Galves José Luis Gil (Lisandro) (Helena) (Demetriusz) (Puk) (Titania) (Oberon) (Cleta) (Tezeusz) (Filostrato)